granted projects

Pim Lammers

Pim Lammers

Pim Lammers (1993) schrijft voor volwassenen én voor kinderen. Begin 2017 verscheen zijn debuut ‘Het lammetje dat een varken is’ (illustraties: Milja Praagman). Het prentenboek werd bekroond met een Zilveren Griffel en daarmee werd Pim de jongste Griffel-winnaar in de geschiedenis van de prijs.

Nu schrijft hij, met een bijdrage van Amarte, aan zijn nieuwe boek met de werktitel Morgen loop ik weg.

Corine Nijenhuis

Corine Nijenhuis

Corine Nijenhuis krijgt een ontwikkelbijdrage voor het schrijven aan haar boek met de werktitel Zeeland na de ramp.

In 2023 is het zeventig jaar geleden dat de watersnoodramp plaatsvond. Zeeland na de ramp geeft ruimte aan de verhalen die nog niet verteld zijn. De ingrijpende gevolgen van het Deltaplan voor de mensen toen en de generaties daarna, maar ook de grote gevolgen voor het landschap krijgen een podium

Jente Posthuma

Jente Posthuma

Jente Posthuma debuteerde in 2016 met de roman Mensen zonder uitstraling, waarvoor ze drie prijsnominaties ontving. Haar roman Waar ik liever niet aan denk (2020) stond op de shortlist voor de EU Prize for Literature. Ze werkt, met de bijdrage van Amarte, aan een literair non-fictieboek over angst en een podcast over woede.

Auteursportret: Bas Uterwijk

Suzanna Jansen

Suzanna Jansen

Via drie vrouwenlevens schetst Suzanna Jansen de eeuw van de vrouw (1922-2022). Van handelingsonbekwaamheid tot vrouwenquota, van ‘huwelijksplicht’ tot #MeToo. In een persoonlijke stijl toont ze de tergend trage omwenteling van de emancipatie – waarin de genderverhoudingen van nu hun wortels hebben.

De eend en de haas

Fen Verstappen

Fen Verstappen werkt op dit moment, met steun van Amarte, aan haar tweede roman De eend en de haas, die (hopelijk) dit jaar nog verschijnt bij Das Mag. 

Fen Verstappen hing haar goedbetaalde baan als copywriter in de wilgen om mooie dingen te schrijven. Ze debuteerde in 2019 bij uitgeverij Das Mag met het autofictieve Moeder af. Ze woont in Amsterdam-Noord met haar twee dochters, en regelmatig ook met haar ex. 

Aras

Sholeh Rezazadeh

Sholeh Rezazadeh (1989) is schrijver en dichter. Ze kwam in 2015 vanuit Iran naar Nederland. Drie jaar na haar aankomst tekende ze een contract voor haar literaire roman. In 2019 won ze de El Hizjra literatuurprijs voor haar poëzie. De hemel is altijd paars, haar debuutroman, is bekroond met De Bronzen Uil Publieksprijs voor het beste Nederlandstalige debuut.
Haar werk is gepubliceerd onder de andere in NRC, De Gids, De Groene
Amsterdammer, Awater en de Poëziekrant. Sholeh was te horen op NPOBrommer op zee, Radio1, Radio4, en festivals waaronder Crossing Border, ILFU, Brainwash, en Noorderzon.


Momenteel is ze bezig met haar tweede roman die in 2023 zal verschijnen.

Meer info

Olifantenpaadjes

Sebastiaan Chabot

Ik heb besloten om het gevaarlijkste te doen wat je als schrijver kan doen: een boek over je schoonfamilie schrijven.

Professor Raad, eenenzeventig jaar oud en zojuist met pensioen gegaan, ziet er altijd een beetje uit alsof hij de weg komt vragen.

Twee dagen na de aanslag op Boulevard d’Anglais in Nice landt de professor op Nice Airport. Hij wordt van het vliegveld gehaald door Karim.
Karim is een vrome moslim, vader van drie dochters en huismeester van de villa waar de professor iedere zomer een week verblijft.
Karim heeft altijd haast, maar het is nooit zijn eigen haast.

Het leven is vaak te direct en bevreemdend voor de professor, maar zijn alter ego, een knuffelolifant genaamd Mimp, helpt hem de wereld om hem heen te navigeren en een stille vriendschap met Karim te sluiten.

Olifantenpaadjes is een roman over hoe je je vandaag de dag met oude knieën een weg door het leven baant.

Sebastiaan Chabot (1989) behaalde zijn Master of Fine Arts in Creative Writing aan New York University (NYU). Hij studeerde af bij Jonathan Safran Foer met zijn debuutroman De slaap die geen uren kent, die in 2020 de shortlist haalde van de Anton Wachterprijs. In het voorjaar van 2023 zal bij uitgeverij Atlas Contact zijn tweede roman, Olifantenpaadjes, verschijnen.

Dedalo, uit zee opgestaan

Richard Hemker

Richard Hemker (1967) werkt aan een tweeluik dat zich afspeelt in de mediterrane wereld van de zestiende eeuw. In de lente van 2022 verschijnt Dedalo, uit zee opgestaan. Dedalo, in zee opgegaan is voorzien voor de lente van 2023. Eerder verschenen van Hemker de verhalenbundel Scherzo (Querido, 2009) en de roman Hoogmoed (Van Oorschot, 2016).

Károly

Lieke Kézér

‘Károly’ is het verhaal van mijn grootvader. Tussen 1920 en 1930 kwamen ruim zestigduizend Hongaarse kinderen met de zogenaamde kindertreinen naar Nederland om op krachten te komen. Hongarije was een van de grote verliezers van de Eerste Wereldoorlog, de meeste kinderen waren erg ondervoed. De bedoeling was dat zij na drie maanden zouden terugkeren naar huis, maar een groot deel van hen is voor altijd in Nederland gebleven. Onder hen bevond zich mijn grootvader, Károly Kézér. Hij was elf jaar oud toen hij in 1921 in Boedapest op de trein werd gezet, hij zou zijn ouders en zijn broers en zussen nooit meer zien.

Mijn grootvader kwam terecht bij een gastgezin in het Brabantse Vorstenbosch. Eenmaal volwassen werd Károly boer, hij trouwde en kreeg veertien kinderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij een actief lid van een ondergrondse groepering die hulp bood aan onderduikers. In juli 1944 werden een Joods echtpaar met hun tienerzoon en een jongeman naar zijn boerderij gebracht. Ze verbleven daar tot het einde van de oorlog.

In 1975 ontvingen mijn grootouders een onderscheiding: De Rechtvaardigen onder de Volkeren, van Yad Vashem, de officiёle staatsinstelling van Israёl voor het herdenken van de Joodse slachtoffers van de Holocaust en de redders van de Joden.

Károly Kézér heeft zijn Hongaarse verleden altijd doodgezwegen. Ik heb mijn opa nooit gekend, hij overleed negen dagen voor mijn geboorte.

Lieke Kézér heeft twee romans geschreven. ‘De afwezigen’, in 2017 bekroond met de ANV Debutantenprijs én De Bronzen uil, en ‘De verloren berg’, die in 2019 is verschenen.

Goudjakhals

Julien Ignacio

Julien Ignacio (1969) studeerde af als literatuurwetenschapper. Hij publiceerde theaterteksten, blogs en korte verhalen. In 2008 ontving hij de El Hizjra literatuurprijs voor zijn toneelstuk Hotel Atlantis. Hij is redacteur van literair tijdschrift Tirade en bestuurslid van de Werkgroep Caraïbische Letteren. Bij Van Oorschot verscheen in 2018 zijn debuutroman Kus (nominatie Bronzen Uil). Met collega-schrijver Raoul de Jong is hij de samensteller van een bloemlezing Caraïbische literatuur die in 2022 uitkomt bij uitgeverij Das Mag. Met een werkbeurs van het Letterenfonds en het Amarte Fonds werkt hij momenteel aan zijn tweede boek Goudjakhals.

Goudjakhals is een aaneengeregen ketting van migrantenverhalen. Ieder verhaal laat een gezicht zien dat schuilgaat achter de ‘migrantenstroom’. Het boek gaat van de koude, natte straten van de Bijbelbelt, over de fonkelnieuwe grachten van Amsterdam in de Gouden Eeuw naar de zonnige, dansende eilanden Aruba en Curaçao en de kapotgeschoten straten van Beirut en Aleppo. Het boek spreekt over liefde, familie en verlies, maar ook over de eenzaamheid van een Palestijn met een gebroken hart en een Iraanse Koerd die in onmogelijke omstandigheden vriendschap sluit met een Artificiële Intelligentie (AI). De verhalen, die de late 17e eeuw tot de nabije toekomst overspannen, behandelen politiek, sociale tegenstellingen, bovennatuurlijke krachten maar vooral ook de zachte krachten die, volgens Henriette Roland Holst, uiteindelijk zullen overwinnen.