Philip Lüschen ontving een bijdrage voor het ontwikkelen van nieuw werk. In dit ontwikkeltraject werkt Philip samen met Victor Hachmang om een hybride beeldtaal te ontwikkelen. Daarbij vertrekken ze vanuit Philip's fotografische studies van Japanse autorijscholen als ‘rehearsal spaces’: gecontroleerde omgevingen waar gedrag en publieke ruimte worden geoefend en gesimuleerd. Binnen het proces wordt gewerkt met de spanning tussen fotografische beeldproductie als mechanisch en registrerend medium en de handmatige, illustratieve beeldinterventies van Victor. In dialoog met zijn grafische en narratieve praktijk verschuift dit documentaire materiaal richting fictie, atmosfeer en verbeelding. Het doel is een gelaagde visuele wereld te maken waarin observatie en verbeelding elkaar voortdurend beïnvloeden en de manier waarop we ruimte ervaren en begrijpen wordt herijkt.Een ritueel waarbij een parkeersteen uit een bed zand herrijst. Een gratis vlucht vanuit een mysterieus ballonvaart station. Een modelstad waarin het openbare leven continue wordt gerepeteerd. Het werk van beeldend kunstenaar en scenograaf Philip beweegt zich op het snijvlak van kunst, theater en architectuur. In zijn praktijk onderzoekt hij de gebouwde omgeving, met bijzondere aandacht voor het latente potentieel van de publieke ruimte, de rol van fictie in alledaagse ‘scripts’ en de dynamiek tussen gecontroleerde en ongecontroleerde omgevingen. In dialoog met het (stedelijke) landschap maakt hij locatie-specifieke installaties, performances en films. Philip's projecten zijn internationaal gepresenteerd bij kunstinstellingen zoals Het Nieuwe Instituut en het Museum of Modern Art in Taipei, evenals op filmfestivals in Brazilië, Japan en de Verenigde Staten.